Het regenseizoen is begonnen!!!

Elke dag hebben we nu een buitje rond 5 uur, uiteraard net als ik naar huis wil rijden. Het wordt dan ineens heel donker (soms net als in de film Independence Day alsof er een grote ufo boven de stad hangt), dan gaat het heel hard waaien en dan komt de regen. Het koelt dan heerlijk af, wat er toe leidt dat Machiel het eindelijk weer lekker fris heeft en Sara de fleece kleren/dekentjes te voorschijn haalt. Voor jullie verbeelding: het is dan zo’n graad of 25.

Op het werk betekent dit dat het uitdelen van zaden is begonnen (bruine bonen, mais, sojabonen, sesamzaad, etc). Gister ben ik met de afdeling Livelihood (landbouw afdeling) op pad geweest naar drie punten om te helpen bij de distributie van bruine bonen. In twee vrachtwagentjes vol met zakken bonen zijn we vertrokken met z’n drieën (op 2 zitplaatsen) naast de chaffeur. De omgeving is nu een stuk groener dan tijdens het droge seizoen (dec-mrt). Onderweg zagen we al veel akkers die klaargemaakt waren om te zaaien, een teken dat de veldwerker van FAPAD een goede training heeft gegeven in ‘soil preparation’.

Bij het eerste verzamelpunt in Agali (20 min. van Lira vandaan) hadden zich 8 boeren groepen (20 personen per groep) verzameld die zijn geformeerd in het project van Broederlijk Delen. Al deze groepen hebben gekozen voor bruine bonen en alle leden ontvangen ieder twee zakken van 10 kilo. De bedoeling is dat ze een deel van de oogst doorgeven aan een andere familie die dit weer kunnen gebruiken als zaaigoed voor hun akkers. Zo proberen meerdere mensen te laten profiteren van het project dan alleen de geformeerde groepen.

Allereerst begonnen we natuurlijk met een kleine bijeenkomst bij de overheidspost, wat tevens diende als verzamelpunt. Het is een belangrijk onderdeel van het project dat ook de overheidsambtenaren betrokken worden, zodat zij kunnen helpen met het aansturen van het project (vooral als het gaat om het doorgeven van de zaden) en om er voor te zorgen dat FAPAD niet met dezelfde boeren werkt dan andere (overheids/NGO) projecten, zodat meerdere mensen van het dorp een kans krijgen.

Na deze meeting met ‘officials’ zijn we onder de grote mangobomen gaan zitten (die binnenkort rijp zijn) en begon de echte meeting. Het standaard ritueeel werd afgedraaid: het gebed, de ‘belangrijke’ mensen mogen een welkomstpraatje houden, gevolgt door de uitleg van de distributie en het doorgeefsysteem en als laatste een slotgebed. Ook ik moet bij dit soort gelegenheden een praatje houden wat natuurlijk een uitgesproken mogelijkheid is om mijn Lango lessen (2x in de week heb ik les) uit te proberen. Dit gaat als volgt:

Oburu aber (hallo allemaal). Apwoyo obino (bedankt voor uw komst). Nyinga Sara, ayaa i Holland. An atio FAPAD Monitoring kede Evaluation (ik werk bij FAPAD als M&Er). Apwoyo matek (dankuwel).

Verder dan dit strekt mijn vocabulaire nog niet, maar het levert totale verbijstering op dat een blanke hun taal spreekt. En met verbijstering bedoel ik: de hele ‘zaal’ ligt plat van het lachen. Dat was de eerste keer wel even wennen, “zitten ze me nou allemaal uit te lachen?” Maar zoals jullie weten lachen Oegandesen graag en vinden ze dit geweldig!

Nadat het doorgeefsysteem is uitgelegd, is de distributie gestart. Per groep werd iedereen 1 voor 1 opgeroepen. Men moest een handtekening zetten op het FAPAD formulier, vervolgens werd de naam genoteerd door de secretaris van de groep voor hun eigen adminstratie, vervolgens kreeg de boer/boerin 2 zakken, werd er een groepsfoto gemaakt en tekende de overheids official met een paar mooie stempels.

Alleen niet iedereen kan lezen en schrijven, dus bij sommige mensen (meestal vrouwen) moest je dan de top van de duim bekladden met je pen en dan hun duim in het goede hokje drukken.

Het leukste onderdeel van de dag was het toekijken hoe mensen vertrokken met hun zakken. Vastgebonden achterop de bagagedrager of boven op hun hoofd (soms tot 3 zakken = 30 kilo!!). Kilometers buiten het dorp kwamen we de mensen nog tegen met hun zakken op weg naar hun huis. Één man nam ook de zakken van een buurman mee en was gestrand met z’n fiets omgevallen in de berm: overbeladen! Dat was echt een hilarisch gezicht en gelukkig kon de man er zelf ook om lachen.

Dit weekend gaan ook wij onze achtertuin gereed maken om ook een moestuintje te starten. Voor ons geen bonen of mais, maar Hollandse sla, tomaten, limoengras, kruiden. etc. We hebben heel veel zaadjes dus we gaan kijken wat lukt. Een update hierover volgt later.